Een verslag van de Keizer zelf. 11 November 2006

Eerst even een stuk terug in de tijd. Kindercarnaval in het dorpscentrum en er werd een jeugd prins gekozen. Toen werd ik het niet en dat vond ik niet leuk…..

1996 na 2 jaar raad van elf een stille droom…… Misschien vragen ze mij wel om prins Jodocus op te volgen nu hij er mee gaat stoppen. Velen vroegen het mij of ik dat misschien zou zien zitten en links en rechts liet ik mijn interesse in het ambt van Prins duidelijk of minder duidelijk blijken. En inderdaad werd ik gevraagd om Prins van de Vogelpiekers te worden. Wat gebeurde er dan allemaal. Eerst naar Eindhoven om een pak te gaan passen en wat voor een zou het dan moeten worden. Een pofbroek zag ik toch echt niet zitten en mijn toenmalige echtgenote vond dat ook geen goed idee. Dus werd het een zwarte smoking en een goeie. Ik draag hem nog tot de dag van vandaag met trots en ik voel mij ook steeds weer een ander manneke als ik mijn benen in de broek en mijn  armen in de mauwen steek. Het enige wat in de loop der jaren is veranderd is de ondervest, want die ben ik in mijn 4e ambtsperiode kwijt geraakt en notabene bij Scheerders onze eigen feesttempel. Maar nu nog even over mijn aanstelling. Koud weer en een avond bij Miel in het Karrewiel en iedereen had het er maar over wie nou eigenlijk de nieuwe prins van de Vogelpiekers zou worden, want een prinsenbal op Vogelwaarde betekent automatisch dat er een nieuwe aan het bewind komt. Jodocus komt terug of Peet word prins dat was eigenlijk het enige waar iedereen het over had. Uiteindelijk werd ik het dan en zeer onwennig met pak, steek en cape en scepter stond ik daar….. te staan.

Beetje stuntelig beginnen met een praatje en eigenlijk niet precies gezegd hebbend wat ik eigenlijk had willen zeggen. Maar de kop was er af en nu maar kijken wat de toekomst brengt.

Mijn eerste optreden in het ambt als prins der Vogelpiekers was notabene in Goes in een tent op de markt bij carnavalsvereniging Flora. Na introductie op het podium daar wilde ik ook een ingestudeerd praatje houden maar ik werd beleeft doch dringend verzocht om het podium te verlaten en plaats te maken voor anderen. Geen speech dus. Mijn  echte vuurdoop vind ik nog altijd mijn eerste sleuteluitreiking op de gemeente. Gemeente Hontenisse in al zijn luister en nog niet wetend wat er allemaal zou veranderen en heel gezellig op het gemeentehuis in Kloosterzande. En ik wist absoluut niet wat ik moest zeggen………..en dat heb ik aardig volgehouden. Nog steeds vind ik de opening van het carnaval en de sleuteluitreiking nog altijd spannend, want het is de bedoeling dan toch dat je een beetje leutig bent en dat valt niet altijd mee. Het gemeentehuis bied ons geen gezelligheid meer en Hontenisse is niet meer en dat kan ik nog steeds niet goed verkroppen. Ik heb in die elf jaar wel al 4 verschillende burgemeesters voor mijn neus gehad en das ook niet niks hoor van een slank typje tot een dik bolleke en alles ertussen zal ik maar zeggen. Het is eigenlijk best wel moeilijk om al mijn hoogte en dieptepunten van mijn “carrière” als prins op een rijtje te zetten. En trouwens erg hoog wil ik het niet zoeken omdat ik nog steeds last heb van enorm hoogtevrees en dat was ook de reden dat de techneuten van de club de oude prinsenwagen drastisch hebben verlaagt alvorens ik mijn eerste optocht mee ging rijden anders was hij door het bibberen van mijn knieën wel uit elkaar gerammeld. Een nieuwe prinsenwagen met mijn naam op vond ik ook al heel wat. Echte problemen zijn er in mijn loopbaan weinig geweest moet ik zeggen. Toen er op een gegeven moment wat verandering kwam in mijn privéleven heeft een groot deel van de vogelpiek mij ook gesteund en na enige zware carnavalsdagen kon ik dan ook weer verder….

Een ander dieptepunt voor mij als prins was toch ook wel het plan van een wagenbouwers vereniging om een internetsite te starten www.nieuweprins.nl. Dit na een prijsuitreiking waar niet iedereen het mee eens was zal ik maar zeggen. Toen dat steeds maar weer op de site van de vogelpiek naar voor kwam heb ik toch echt met het idee gelopen om een punt te zetten achter mijn loopbaan als prins van de Vogelpiekers, want wij doen het allemaal voor de leut en als er ook na carnaval nog steeds opmerkingen naar je hoofd worden geslingerd, dan komt dat toch hard aan. Hoogtepunten zijn er veel meer dan dieptepunten gelukkig. De prinsenbals en jubilea bij vele carnavalsverenigingen. De jaarlijkse uitstapjes van de vogelpiek en natuurlijk de 10 carnavals die ik als prins tot nu toe heb mee mogen maken zowel binnen als buiten Vogelwaarde. Het onderlinge contact tussen collega-prinsen en prinses van de voormalig gemeente Hontenisse is tot nu toe nog steeds geweldig en dat zorgt er zeker voor dat Carnaval in onze omgeving nog steeds als volksfeest nr1 in de boeken staat.

Natuurlijk mag ik een ding niet vergeten te vermelden in dit stukje en dat is de GEWELDIGE vriendengroep die de Vogelpiek is en samen met het bestuur en de raad van elf en de hofdames is het steeds supergezellig en zijn we niet alleen een carnavalsvereniging, maar een echte en hechte vriendengroep.

 

Alaaf alaaf alaaf

Prins Peet 1

Vanaf 2007 Keizer der Vogelpiekers.